Je zaak goed voor elkaar.

Heb jij ook het gevoel dat je het allemaal redelijk goed voor elkaar hebt? Fijn werk, leuke klantenkring, prettige werkplek…. Vandaag liep het anders.

Draaiend wieltje

Ik liep vanmorgen door de hal naar mijn praktijkruimte om de boel op te starten. Mijn praktijk is een ruimte waar ik heel graag kom. Mooi ruim van opzet en met fijn lichtinval. Het ruikt er eigenlijk altijd lekker. Ruim voordat mijn eerste klant er is start ik de computer op, doe het pinapparaat aan de stroom en leg ik schone handdoeken op de massagetafel. Het liefst in die volgorde want de computer heeft immers tijd nodig voor zijn ding. Ik kijk nog even rond, schik ergens nog wat recht, jaag een stofje de prullenmand in en haal een doekje over het bureau. De massagetafel staat klaar, de computer is opgestart en ik klik op het icoontje van mijn salonprogramma. Ik krijg geen programma te zien maar wel een draaiend wieltje….

Geduld

Ik weet ondertussen wel wat dat betekent; dan duurt het nog even voor alle informatie op de juiste plek staat en mijn gevoel springt direct in de “geduld” stand. Ik maak me niet druk, ben niet voor een gat te vangen en voor de efficiëntie draai mijn bureaustoel om richting pinapparaat om ook die op te starten. Dit is een eigenzinnig ding en maakt gebruik van een telefoonverbinding, maar op de een of andere manier heeft ie vertraging vandaag. Het lukt niet direct. Ik draai me maar weer terug richting computer om te kijken of er al resultaat is, maar nee, geen salonprogramma. Oei, balen. Eigenlijk geeft de computer helemaal geen reactie, en het duurt even voor ik me realiseer dat er geen verbinding met WiFi is, althans zo lijkt het.

 

Nada-zero

Ik slaak mijn eerste zucht en een lichte paniek slaat toe. Ik kan prima een computer bedienen maar dan moet ie het wel doen. Dan m’n telefoon maar even checken en ook die doet het ook niet. Dus toch een WiFi probleem. Weer een zucht maar geen tijd om verder iets te doen want de klant van vandaag meldt zich al aan de voordeur. En dat heeft prioriteit. Als we een uurtje later naar de afhandelingen van de behandeling gaan doet de computer nog steeds niets, heb ik nog steeds geen verbinding om een pintransactie te doen en ook op mijn telefoon nada-zero WiFi. In het bijzijn van de klant nog een poging gedaan om verbinding te krijgen maar helaas. Inwendig slaak ik weer een geïrriteerde zucht maar probeer dit niet aan de klant te laten merken.

 

Pen en Papier

Met een grote dosis excuses naar de klant toe voor de overlast komen we overeen dat de klant dan maar per bank gaat betalen. Niet mijn favoriet want dan moet ik dat de gaten houden en controleren op betalen maar het is niet anders. Ik zal de klant de factuur mailen zodra ik weer verbinding heb en ondertussen schrijf ik met PEN op een vel (printer)PAPIER welke handelingen ik in de computer moet zetten als de boel eenmaal weer draait.

 

Aan/uit knopje

Ik loop mee naar de voordeur om de klant uit te laten. Nadat we afscheid hebben genomen loop ik richting WiFi apparaat en app met partner (lang leve de G4) hoe te handelen. De stekker gaat eruit, tien tellen wachten, de stekker er weer in. Resultaat: nog steeds geen verbinding maar ook geen lampjes die gaan knipperen. Op de stekker zelf brandt het lampje wel dus er is stroom. Wat kan het dan wel zijn? Ik kijk nog eens beter. Er zit een aan/uit drukknopje op. Laat ik die eens proberen……?

 

Soms…?!

Blij dat ik deze storing zelf heb kunnen oplossen maar met gelatenheid ga ik terug naar de computer om de factuur de deur uit te doen. Ik vind het richting klant toch zo slordig, een regelrechte ergernis! Het pinapparaat doet het nog steeds niet en daarom ga ik nu chatten met hun servicedesk. Zucht.

Je zaak goed voor elkaar: ja, meestal wel maar soms ook even niet…